ردیف و پیش ردیف

پیش ردیف شامل یازده درس است که بوسیله حسین عمومی برای معرفی ساختار اصلی سیستم های موسیقی کلاسیک ایرانی و آموزش شاگردان مبتدی، با کار کردن بر روی یازده سیستم از دوازده سیستم موجود در ردیف طراحی و تنظیم شده است.
تمام دوازده سیستم درسه گروه بنام سه سردستگاه (اصطلاح گرفته شده از استاد حسن کسایی) به نام های شور، همایون و ماهور قرارمیگیرند. سه سردستگاه نسبت به سایر دستگاه ها مفصل تر و حائز اهمیت بیشتری هستند و هر کدام زیر مجموعه هایی دارند. گروه شورشامل سه دستگاه و چهار آواز مشتق شده از دستگاه شوراست:

۱- دستگاه شور ۲- دستگاه نوا ۳- دستگاه سه گاه

و آوازها:

۱- آواز بیات ترک ۲- آواز ابوعطا ۳- آواز افشاری ۴- آواز دشتی

به دلیل وجود چهار آواز مشتق شده از دستگاه شور و فواصل مشترک موجود در این دستگاه با دستگاه سه گاه و دستگاه نوا، این گروه بزرگترین و مفصل ترین گروه است.

گروه دوم، گروه همایون است که شامل دو دستگاه و یک آواز است:

۱- دستگاه همایون ۲- دستگاه چهارگاه و آواز بیات اصفهان مشتق شده از دستگاه همایون.

گروه سوم، گروه ماهور است که شامل دستگاه ماهور و دستگاه راست و پنجگاه است.

در مجموعه پیش ردیف درسی برای آموزش دستگاه راست و پنجگاه وجود ندارد زیرا این دستگاه به جز درآمد و چند گوشه ی خاص خود، مجموعه ای است منتخب، شامل گوشه های سایر دستگا ه ها مانند ماهور، شور، همایون، نوا و سه گاه. دستگاه راست و پنجگاه آخرین درس اساتید برای تدریس ردیف است که برای آموزش پرده گردانی در موسیقی کلاسیک ایرانی تدوین شده و پرده گردانی برای شاگرد مبتدی ضروری به نظر نمیاید.
دروس پیش ردیف مجموعه ای است که بر پایه ردیف سنتی اساتید بزرگ موسیقی کلاسیک ایرانی پایه گذاری شده است.  فراگیری پیش ردیف با آشنایی به تلفظ و معنی اشعار انتخاب شده و ارتباط آنها با الگو های نغمگی سنتی در ردیف شروع میشود. هنرجویان سپس با خواندن اشعار، همراه با الگوهای نغمگی برگرفته از ردیف دریک نظام سیستماتیک بنام “پیش ردیف” با فضا های موسیقایی اصلی موسیقی کلاسیک ایرانی و ارتباطات آنها بایکدیگر آشنا میشوند. Slide01